
Яагаад намайг ингээд зовоогоод байгаа юм бэ...
Зүгээр л түүнийг харахгүй байж болох газар очоод шинэ амьдрал эхлээд энэ шаналалаар дүүрсэн нэг жилийг мартмаар байна.
Дурлалын бурханыг мартах гэж хичээх тусам улам их бодогдоод, өөрийгөө завгүй байлгах гэж хичээх бүрд юу ч хийж чадахгүй болтлоо ядарч байна. Зүгээр л мартья гээд л мартчихдаг бол ямар сайхан байх бол оо ...
Ёстой яаж ч болдоггүй нь сэтгэл юм уу даа...

Сэтгэгдэлүүд:
надад ч бас түрүүнээс хойш аялагдаад л байгаа юм
хамтдааа л байх юмсан дааа чамтайгааа бии
Сэтгэгдэл үлдээх: